28 مهر ماه 95

تورا اینگونه میخوانمخزانی تو خزانی توچه بی بار و چه بی برگیشبیه باد پاییزیشبیه تکه چوبی خشکچه میسوزی به پایش دوستچه میسازی برایش دوستدر آن خلوتگه خاموشچه عشق نفرت انگیزیچه رویا و چه کابوسییه دنیا در عذابی تودر این ویرانه ی دنیایه دنیا در سرابی تورهایش کن رهایش کنکه دنیا هم نمی ارزدکه دریا هم نمی ارز 28 مهر ماه 95...

دوستت داشتم ؛آنقدر که تمام تلخی های دنیا را از یاد برده بودم و زندگی جدیدی را شروع می کردم. زندگی جدیدی که هر لحظه اش لبخند بود و هر دقیقه اش یاد چشمانت.دوستت داشتم ؛آنچنان که توانسته بودم در مقابل تنهایی ام بایستم و یادت را به رخش بکشم.انگار که آمده بودی مرا از میان این جنگل تنهایی بیرون بکشی و 28 مهر ماه 95...